Dzisiaj budowanie czegokolwiek nie jest już tak ciężkim i znojnym zajęciem, ponieważ wszystko tak naprawdę za człowieka robią maszyny, człowiek musi tylko wciskać pewne guziki. Kiedyś jednak sprawa się tak różowo nie przedstawiała niestety i ludzie musieli budować wszystko w pocie czoła. Szczególnie kościoły były takimi budynkami, których powstawanie oznaczało bardzo ciężką pracę dla budowniczych, ale także dla parafian, ponieważ w dawnych czasach w budowanie kościoła to angażowała się cała parafia, mężczyźni pomagali robotnikom przy budowie, a kobiety przygotowywały mężczyznom jedzenie, by ci mogli odpocząć, pokrzepić siły, by ich im nie zabrakło do dalszej pracy. Taki kościół to była ogromna budowla, szczególnie wtedy kiedy nie posiadano takiej technologii i trzeba było wszystko wykonywać własnymi rękami, w dodatku na niebezpiecznych wysokościach, ponieważ ówczesne rusztowania to była farsa, można się było tylko modlić, żeby nie spaść, ponieważ były one takie niestabilne. Taka praca więc była nie tylko ciężka ale również także niebezpieczna, co jest jej niewątpliwie ogromnym minusem.
